"AMNESIA"

COLLEGE.

Ganito ba talaga ang college? Wala na ba tayong time? Buzy na ba ang lahat?

Kahapon, nakita ko ulit ang mga dati kong klasmeyts. Kumaway ako sabay ngiti dahil miss ko na ang makasama sila. Napapagunita ako sa mga araw nung una kong nasubukan ang mga bagay bagay, nadiskubre ang mga ibat ibang talento, natuklasan ang sarili at nakilala ang mga tao na kasabay sa pagtahak nito. Miss ko na ang hayskul.

biro mo, hindi ako pinansin. Tinanong ko kung san sila pupunta. Kakain daw. Hinintay ko naman yung matamis na "sama ka?" Ngunit wala. WALA! WALA NA SILANG PAKI.

"Ganyan talaga" wika ni peklat.. yun lang ang sinabi ng gago at hindi na nagreply sa YM.

Nasaan ang etiquette naten? na magpapaalam tayo at humingi ng pasenya dahil buzy. Hindi naman etiquette yun, PUSO yun! Nasan ang puso natin? Nakasama mo yan nung hayskul at tila mala-presidente na nangungutang ka lagi noon sa kanya, pero ngayon ino-OP mo nalang siya? nasaan ang utang na loob? Hindi pala ulit utang na loob yun, puso ulit yun!

Hindi mo dapat ibaliwala ang nangangamusta mong kaibigan. O kaibigan mo parin ba sila?

Okay lang ang maging buzy. Hindi sa obsessive compulsive ako. Yung nakita ko kase, buzy sila MAGDOTA! mag chika sa bagong klasmeyts, at putang inang kung ano pa na hindi naman importante.

Mas naiintindihan ko pa ang mga kaibigan ko na nag aaral sa ibang lugar. Talagang buzy sila. Naglalaba. Nagluluto. Nagji-jeep. Nagpapaimpress sa mga artista nilang skulmeyts. Nag aaral.

Ngunit hindi parin yun rason.

"No one is so rich that they can have everything, and No one is so poor that they cant give something" sabi ng propesor namin.

Kung mahirap ka, dapat magsimba ka paren at wag kalimutan ang diyos. Kahit wala kang pera, steward ka paren sa mundong ito. Dapat mo parin pangalagaan ang buhay at ang mga taong pumapaligid sayo.

"Gumawa ka ng isang ARK"! utos ng diyos kay Noah. Gumawa ka ng kahit isang Act ng Random Kindness.


Kung itutulad sa sitwasyon ko ngayon:
para na ring...
"No one is so buzy that they cant stop and say hi"

Hindi naman tayo mahirap, at student worker. Hindi mo naman kailangan kalimutan ang mga kaibigan mo para masali sa President's List sa College. At Hinding hindi rin naman tayo mga "strangers". Huwag kalimutan na naging parte parin tayo ng isang barkada, at minsa'y naging inspirasyon sa isa't isa.

~OSMAN~